Z Wikipedii

Władysław Smoleński (ur. 6 kwietnia 1851 w Grabienicach Małych w powiecie niedzborskim na Mazowszu, zm. 7 maja 1926 w Warszawie) – historyk, przedstawiciel tzw. szkoły warszawskiej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i autor wielu prac historycznych.

Syn Józefa i Balbiny ze Smosarskich. Kształcił się w szkołach w Lipnie i Mławie, a następnie uczęszczał do płockiego Gimnazjum Rządowego. Studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1881 r. został członkiem Akademii Umiejętności, a w 1882 otrzymał profesurę w Uniwersytecie Warszawskim. Jako wykładowca historii brał udział w pracach Uniwersytetu Latającego. Członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Specjalizował się w historii osiemnastowiecznej Polski i dziejach szlachty mazowieckiej.

Jego księgozbiór wchodzi w skład zbiorów Biblioteki im. Zielińskich Towarzystwa Naukowego Płockiego w Płocku.

[edytuj] Dzieła

• Dzieje narodu polskiego
• Szkice z dziejów szlachty mazowieckiej
• Przewrót umysłowy w Polsce wieku XVII. Studia Historyczne
• Wiara w życiu społeczeństwa polskiego w epoce jezuickiej
• Stan i sprawa Żydów polskich w XVIII wieku
• Drobna szlachta w Królestwie Polskim, Studium etnograficzno-społeczne
• Mazowiecka szlachta w poddaństwie proboszczów płockich
• Szkoły historyczne w Polsce. Główne kierunki poglądów na przeszłość
• Ostatni rok Sejmu Wielkiego.

[edytuj] Źródło

• Maria Wierzbicka, 1980, Władysław Smoleński, Warszawa: PWN.