Tolerancja (PKM)
Z Wikipedii
Tolerancja - w budowie maszyn wymagany stopień podobieństwa lub dopuszczalny różnice rzeczywistego (wytworzonego) obiektu w stosunku do jego idealnej formy konstrukcyjnej.
Z jednej strony integralność urządzenia i jakość jego pracy wymaga zapewnienia odpowiednio wąskiej tolerancji (także i jakości powierzchni) niektórych (krytycznych) elementów. Z drugiej jednak strony, zbyt rygorystyczne wymagania, tam gdzie nie jest to istotne może znacznie podwyższyć koszty wytwarzania. Dla konstruktora określenia krytycznych elementów urządzenia i wymaganej dla nich tolerancji jest więc umiejętnością ważną.
[edytuj] Podział
Wyróżnia się[1]:
- tolerancję wymiaru
- tolerancje kształtu
- tolerancje prostoliniowości
- tolerancje płaskowści
- tolerancje okrągłości
- tolerancje walcowości
- tolerancje zarysu przekroju wzdłużnego
- tolerancje położenia
- tolerancje równoległości
- tolerancje prostopadłości
- tolerancje nachylenia
- tolerancje współosiowości
- tolerancje symetrii
- tolerancje pozycji
- tolerancje przecinania się osi
- tolerancję złożoną położenia i kształtu
- tolerancje bicia promieniowego
- tolerancje bicia osiowego
- tolerancje bicia w wyznaczonym kierunku
- tolerancje kształtu wyznaczonego zarysu
- tolerancje kształtu wyznaczonej powierzchni
Pokrewnymi do tolerancji są chropowatość powierzchni i falistość powierzchni, które określa jakość wykończenia powierzchni.
Przypisy
- ↑ Tadeusz Dobrzański, Rysunek techniczny maszynowy, Warszawa, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002 ISBN 83-204-2769-X
|
|
906 no host 906 brak hosta no host