Temperatura krytyczna - Nauka

Temperatura krytyczna

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Temperatura krytyczna - temperatura, powyżej której zanika różnica gęstości między stanem gazowym a ciekłym danej substancji, a w związku z tym niemożliwe jest skroplenie gazu pomimo wzrostu ciśnienia. Mówi się, że taka substancja znajduje się w stanie nadkrytycznym.

Temperaturze krytycznej odpowiada ciśnienie krytyczne.

Pojęcie temperatury krytycznej odnosi się również do innych przejść fazowych. Przykładem temperatury krytycznej jest temperatura Curie, w której układ magnetyczny przechodzi z fazy ferromagnetycznej do fazy paramagnetycznej.

Pierwiastek Temperatura krytyczna
Argon -122,29°C (150,86 K)
Arsen 1400°C (1673,15 K)
Azot -146,9°C (126,25 K)
Brom 315°C (588,15 K)
Chlor 143,8°C (416,95 K)
Fluor -128,85°C (144,3 K)
Fosfor 721°C (994,15 K)
Hel -267,96°C (5,19 K)
Jod 546°C (819,15 K)
Krypton -63,7°C (209,45 K)
Ksenon 16,58°C (289,73 K)
Neon -228,75°C (44,4 K)
Tlen -118,57°C (154,58 K)
Radon 105°C (378,15 K)
Rtęć 1477°C (1750,15 K)
Selen 1493°C (1766,15 K)
Siarka 1041°C (1314,15 K)
Wodór -240,17°C (32,98 K)
Związek Temperatura krytyczna
Acetylen -36°C (237,15 K)
Alkohol etylowy 243,1°C (516,25 K)
Amoniak 132,4°C (405,55 K)
Dwutlenek węgla 31°C (304,15 K)
Eter etylowy 193,8°C (466,95 K)
Metan -82°C (191,15 K)
woda 374,2°C (647,35 K)

[edytuj] Zobacz też








niezarejestrowana strona wymiana linkow no host niezarejestrowana strona brak hosta