Z Wikipedii

Tadeusz Styczeń SDS (ur. 21 grudnia 1931 w Wołowicach koło Krakowa), etyk polski, duchowny katolicki, profesor zwyczajny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Od 1944 uczęszczał do tajnego gimnazjum zakonu salwatorianów w Krakowie. W 1947 wstąpił do tego zakonu (S.D.S.) Nowicjat odbył w Bagnie koło Wrocławia, 8 września 1948 złożył pierwsze śluby zakonne. Studiował następnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po likwidacji tego Wydziału (1955) - na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Pod kierunkiem Karola Wojtyły obronił magisterium, doktorat (1963) i pracę habilitacyjną (1971) z etyki. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w (1981). Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1955 w Krakowie z rąk biskupa Franciszka Jopa.

Był asystentem i adiunktem w Katedrze Etyki KUL. Pod nieobecność zajętego obowiązkami biskupimi w Krakowie Karola Wojtyły faktycznie kierował pracami Katedry, objął formalnie Katedrę Etyki po wyborze swojego poprzednika na papieża w 1978. Otrzymał tytuł profesora nauk filozoficznych. W 1982 doprowadził do powstania międzywydziałowego Instytutu Jana Pawła II KUL (zajmującego się głównie nauczaniem papieskim) i został jego dyrektorem. Funkcję tę pełnił do 30 listopada 2006 roku(od 1 grudnia 2006 roku pozostaje jego dyrektorem honorowym). Jest również redaktorem naczelnym wydawanego od 1988 miesięcznika tego Instytutu "Ethos". W pracy naukowej zajmuje się etyką, metaetyką, godnością osoby ludzkiej, wartością życia człowieka. Ksiądz profesor Tadeusz Styczeń, nawiązując do myśli swojego Mistrza, rozwinął i pogłębił personalistyczną wizję etyki miłości i życia oraz wizję małżeństwa i rodziny jako communio personarum.

[edytuj] Odznaczenia

• doktorat honoris causa Uniwersytetu Nawarry (Pamplona w Hiszpanii)
• 11 listopada 2006 roku został odznaczony przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
• 13 stycznia 2007 medal "Za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego"
• 6 grudnia 2007doktorat honoris causa Papieskiego Instytutu Jana Pawła II Studiów nad Małżeństwem i Rodziną Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie
• 14 maja 2008 uhonorowany Austryjackim Krzyżem Honorowym Pierwszej Klasy

Zaprzyjaźniony z Janem Pawłem II, był jego częstym gościem w Watykanie. Był również obecny przy śmierci papieża w kwietniu 2005. Kilka dni później obchodził jubileusz 50-lecia święceń kapłańskich. Jest konsultorem Papieskiej Rady Rodziny oraz członkiem Papieskiej Akademii Życia.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Bogdan Giemza Uczeń i mistrz, "Nowe Życie", maj 2005