Z Wikipedii

Studencki Komitet Solidarności (SKS) - grupa opozycyjna utworzona w Krakowie przez studentów UJ. Bezpośrednią przyczyną powstania SKS-u była śmierć Stanisława Pyjasa^[1], którego zwłoki znaleziono 7 maja 1977 roku w bramie domu przy ulicy Szewskiej 7 w Krakowie.

Pogrzeb Pyjasa stał się manifestacją i ulicami Krakowa od od ulicy Szewskiej pod Wawel przeszedł tak zwany "Czarny Marsz" . Pod Wawelem odczytano oświadczenie informujące o powstaniu Studenckiego Komitetu Solidarności, którego celem miało być między innymi informowanie o wszelkich nadużyciach SB.

Jesienią 1977 roku, podobne Studenckie Komitety Solidarności zawiązały się w innych miastach: Warszawie, Gdańsku, Poznaniu, Wrocławiu i (wiosną 1978 roku) w Szczecinie. SKS-y tworzyły generalnie grupy studentów związane z KSS KOR i prowadzące działalność głównie w środowiskach akademickich, ale nie tylko: tam, gdzie to było możliwe, związani z SKS studenci wspierali również środowiska robotnicze. W naturalny sposób działalność SKS prowadziła do utworzenia Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Po sierpniu 1980 roku SKS-y spontanicznie przekształciły się w komitety założycielskie nowego zrzeszenia, a po jego uformowaniu przestały istnieć.

W działalność SKS-ów zaangażowane były osoby znane również później z życia publicznego, m.in. Bronisław Wildstein, Bogusław Sonik, Liliana Batko-Sonik, Lesław Maleszka, Róża Woźniakowska (obecnie Thun), Ludwik Dorn, Magdalena Modzelewska, Elżbieta Majewska, Jacek Rakowiecki i inni.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Historia SKS
• Stowarzyszenie Maj'77
• Wersja multimedialna wystawy zorganizowanej przez Oddział Instytutu Pamięci Narodowej pt. Studencki Komitet Solidarności - http://www.dziennik.krakow.pl/ipn/studencki_komitet_solidarnosci/