Stanisław Moniuszko - Nauka

Stanisław Moniuszko

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy kompozytora. Zobacz też: Stanisław Moniuszko (harcmistrz).
Stanisław Moniuszko
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1819
Rosja Ubiel
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1872
Królestwo Kongresowe Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki muzyka
Ważne dzieła Halka
Straszny Dwór
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Stanisław Moniuszko
Krzywda
Krzywda
Rodzina Moniuszko
Rodzice Czesław Moniuszko
Elżbieta Madżarska
Małżeństwo Aleksandra Müller
Dzieci Jan Moniuszko
Zofia Moniuszko
Portret Moniuszki na banknocie 100 000 z 1990

Stanisław Moniuszko herbu Krzywda (ur. 5 maja 1819 w Ubielu koło Mińska, zm. 4 czerwca 1872 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent, pedagog; autor pieśni, operetek, baletów i oper przesyconych patriotyzmem i polskimi motywami ludowymi; twórca opery narodowej.

Gdy w 1827 rodzina przeszłego kompozytora przeniosła się do Warszawy, ośmioletni Moniuszko rozpoczął naukę muzyki u Augusta Freyera, organisty w miejscowym kościele Świętej Trójcy. Po trzech latach rodzina przeprowadziła się do Mińska, gdzie Stanisław kontynuował naukę u Czesława Stefanowicza. W 1837 wyjechał do Berlina, aby kształcić się muzycznie u Carla Friedricha Rungenhagena, u którego studia ukończył w 1840. Następnie zamieszkał w Wilnie, gdzie działał jako organista, kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego w mieście. W 1858 przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrygenta opery. Jednocześnie od 1864 był wykładowcą w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Zmarł na atak serca w 1872. Pogrzeb artysty stał się manifestacją narodową.

Jednym z najlepiej znanych zbiorów jego utworów drobnych jest cykl dwunastu Śpiewników domowych, zawierających pieśni do słów różnych poetów polskich i obcych (w tłumaczeniu polskim) oraz do słów ludowych – w sumie 268 pieśni.

Większość pamiątek po kompozytorze przechowuje Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki.

[edytuj] Wybrane dzieła

  • Opery:
  • Balety:
    • Na kwaterunku
    • Figle szatana
    • Monte Christo
  • Operetki:
    • Beata
    • Żółta szlafmyca
  • Ballady:
    • Dziad i Baba
    • Czaty
    • cztery Litanie Ostrobramskie
  • Msze
  • Uwertury:
    • Bajka
  • Pieśni:
    • Ojcze z niebios Boże Panie
    • Dziad i baba
    • Pieśń wieczorna
    • Znaszli ten kraj
    • Trzech budrysów
    • Prząśniczka
    • Złota rybka
    • Krakowiaczek
    • Kozak
    • Świtezianka

Z jego pieśni zostało wydanych 12 Śpiewników domowych: 6 za życia kompozytora i 6 po jego śmierci.

[edytuj] Bibliografia

  • Stanisław Moniuszko. Opracował Jan Prosnak. Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1968. Liczne ilustracje, dyskografia.
  • Witold Rudziński, Moniuszko, Kraków 1972.







no host brak hosta 906 brak hosta wymiana linkow