Pole Higgsa - Nauka

Pole Higgsa

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Pole Higgsa to skalarne pole postulowane w 1964 roku przez Petera Higgsa. Koncepcja pola Higgsa została wykorzystana przez Stevena Weinberga do kostrukcji Modelu Standardowego.

Dynamiczna zmiana tego pola związana może być ze zmienną energią próżni. Higgs zakładał, że próżnia nie jest pusta, ale wypełnia ją postulowane przez niego pole. Zgodnie z Modelem Standardowym cząstki elementarne uzyskują masę poprzez oddziaływanie z polem, które wypełnia całą przestrzeń. Oddziaływanie z polem Higgsa nadaje cząstce masę niezależnie od położenia i kierunku ruchu. Istnieje ogólna zasada, że im silniejsze jest oddziaływanie z polem, tym większą masę uzyskuje cząstka. Masa, którą cząstki otrzymują poprzez oddziaływanie z polem Higgsa jest masą spoczynkową. Cząstka Higgsa przenosi oddziaływanie z polem, a to oznacza, że jest kwantem tego pola. Mechanizm Higgsa oparty jest o spontaniczne łamanie symetrii i rozwiązuje problem umasowienia bozonów pośredniczących.

Bazująca na koncepcji pola, hipoteza Higgsa zakłada, że masa nabywana jest przez oddziaływanie z otoczeniem i nie jest fundamentalną własnością cząstek materii. Oznacza to, że wszystkie cząstki są podporządkowane zadowalającej symetrii chiralnej, w której spiny cząstek są niezmiennie związane z ich kierunkiem ruchu.

Zakłada się, że w stanie jedności istnieją cztery pozbawione masy cząstki – W+, W-, Z0 i foton – które przenoszą oddziaływanie elektrosłabe.

Istnieją cztery pola skalarne odpowiadające czterem bozonom cechowania. Trzy z nich zostają wchłonięte i stanowią matematyczną konstrukcję nadającą masy bozonom W i Z. Natomiast jedno pozostaje i powinno być obserwowalne[1].

Zaproponowana przez Higgsa idea pozwoliła na odkrycie jedności oddziaływania elektromagnetycznego i słabego (oddziaływanie elektrosłabe), ale dotychczas nie poznano reguł rządzących wzrostem masy cząstek. Nadawane przez mechanizm Higgsa masy nie tworzą wyraźnego porządku i zawierają się w przedziałach 0,0005 GeV (elektron) – 91 GeV (kwark t). Doświadczalnie, na razie, nie potwierdzono istnienia cząstki Higgsa.

Przypisy

  1. Frank H.Shu, Galaktyki, gwiazdy, życie : fizyka wszechświata, Prószyński i S-ka, 2003, ISBN 83-7255-173-1, str. 429

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne






Harry Potter i Insygnia Śmierci
Harry Potter i Insygnia Śmierci (ang. Harry Potter and the Deathly Hallows) − siódmy i ostatni tom przygód Harry’ego Pottera autorstwa J. K. Rowling.
23 lipca 2007 polski tłumacz serii, Andrzej Polkowski podał, że polskojęzyczna wersja książki ukaże się o północy z 25 na 26 stycznia 2008.
Harry Potter i śmiertelne relikwie
"Harry Potter i śmiertelne relikwie" - taki tytuł nosić będzie najprawdopodobniej polskie wydanie najnowszej książki J.K. Rowling o Harrym Potterze. Tłumaczem siódmego tomu, tak jak w przypadku poprzednich, będzie Andrzej Polkowski.
Nowy Harry Potter po polsku jest już w internecie
Do dnia premiery angielskojęzycznej wersji nowej książki o Harrym Potterze, polscy fani przygód czarodzieja zdołali przetłumaczyć co najmniej 6 rozdziałów - dowiedziały się Wiadomości24.pl. Niecierpliwi tłumacze mieli ułatwione zadanie - piraci oryginał opublikowali w internecie. Oficjalna premiera polskiej wersji językowej dopiero za kilka miesięcy...
Pilnie strzeżona powieść J.K. Rowling do ściągnięcia w internecie
Nie pomogło 10 milionów funtów przeznaczone na utrzymanie w sekrecie losów Harry'ego Pottera. Książka jest już w sieci, mimo iż jej premiera zapowiadana jest na sobotę 21 lipca – dowiedziała się gazeta internetowa Wiadomości24.pl. Przygody młodego czarodzieja znajdują się w całości w internecie.
Okładka - Harry Potter część 7
W internecie można znaleźć nieoficjalną informację o projekcie okładki do 7 tomu Harrego Pottera. Zobacz...

no host 906 906 brak hosta wymiana linkow