Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy techniki. Zobacz też: perforacja (medycyna).

Taśma filmowa

Perforacja - symetryczne otwory znajdujące się za zwyczaj na obrzeżach perforowanego materiału, umieszczone liniowo, służące zwyczajowo do dokonywania mechanicznego przesuwu tego materiału.

[edytuj] Perforacja w fotografii i filmie

Perforacja najczęściej używana jest w fotografii i filmie do przesuwu błon światłoczułych, poligrafii do mocowania płyt offsetowych itp.

Taśma komputerowa

[edytuj] Perforacja w informatyce

Początki informatyki i pierwsze komputery używały także perforacji do programowania procesów obliczeniowych. Takie karty lub taśmy były perforowane równomiernymi otworami w miejscach kodowania danej karty, co spełniało zadanie zapisu danych cyfrowych (np. brak otworu - logiczne zero, otwór - logiczna jedynka), czyli w efekcie programowanie takiego komputera. Komputer odczytywał taką kartę mechanicznie (lub optycznie), odnajdując miejsca zakryte bądź przedziurawione. Odczytane dane uruchamiały w systemie proces obliczeniowy.

Pierwszy polski znaczek pocztowy (z 1860 roku)

[edytuj] Inne użycia perforacji

Perforacja jest również używana jako metoda ułatwiająca rozdzielanie większego arkusza papieru, na z góry określone, mniejsze fragmenty. Dawniej rozwiązanie tego typu było stosowane przy drukarkach igłowych, które drukowały na taśmie papierowej - poszczególne kartki papieru oddzielało się poprzez oddzieranie wzdłuż umieszczonych wcześniej perforacji.

Obecnie perforację stosuje się również do znaczków pocztowych - tak aby ułatwić ich oddzieranie z całości arkusza. Technika perforacji jest stosowana przez prawie 150 lat, bowiem pierwszy polski znaczek pocztowy (widoczny na zdjęciu) miał już perforowane brzegi.