Z Wikipedii

Ozębna (więzadło przyzębne, periodontium) – wypełnia przestrzeń między cementem korzeniowym, a kością wyrostka zębodołowego, łącząc jednocześnie obie struktury.

Zbudowana jest z dwóch typów tkanki łącznej włóknistej o układzie regularnym oraz tkanki łącznej wiotkiej, bogatej w komórki, naczynia i nerwy.

W ozębnej można wyróżnić następujące elementy strukturalne:

1. Grube pęczki włókien kolagenowych (głównie typu I, ale także III i V oraz znikoma ilość kolagenu typu IV w błonach podstawnych naczyń krwionośnych), włókien elastycznych oraz włókien oksytalanowych, wykazujące bardzo zróżnicowany przebieg. Włókna, których jedne końce są wbudowane w cement, a drugie w kość zbitą wyrostka zębodołowego, określane są jako włókna Sharpey'a.
2. Tkanka łączna wiotka zawiera charakterystyczne dla niej w tej lokalizacji komórki (fibroblasty, osteoblasty, osteoklasty, cementoblasty, komórki tuczne, makrofagi, zmienne ilości granulocytów i limfocytów) oraz bezpostaciową istotę międzykomórkową zawierającą glikozaminoglikany, proteoglikany i glikoproteidy.
3. Bardzo liczne naczynia krwionośne oraz naczynia limfatyczne.
4. Liczne włókna nerwowe rdzenne i bezrdzenne pochodzące z nerwów miazgi, zębodołu i dziąsła.

Uważa się, że ozębna pełni następujące funkcje:

• utrzymuje ząb w zębodole
• amortyzuje działanie sił mechanicznych w trakcie żucia
• wytwarza włókna, kość oraz cement, dzięki obecności fibroblastów, osteoblastów i cementoblastów
• może resorbować kość, cement i włókna
• odżywia ząb
• pośredniczy przy odczuwaniu dotyku, ucisku i bólu

Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych w Wikipedii!