Otton I Wielki - Nauka

Otton I Wielki

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Otto I Wielki
Z bożej łaski Cesarz (Imperator Augustus), król Sasów i Franków
król Niemiec
Okres urzędowania od 936
do 973
Poprzednik Henryk I Ptasznik
Następca Otto II
Dane biograficzne
Dynastia Ludolfingowie
Urodzony 23 listopada 912
Zmarł 7 maja 973
Ojciec Henryk I Ptasznik
Matka Matylda z Ringelheim

Otto I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) - książę Saksonii 936961, król niemiecki 936973 i cesarz rzymski 962973 z dynastii Ludolfingów.

Był synem Henryka I Ptasznika, króla Niemiec i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim, córki saskiego hrabiego Dytryka.

Otto został królem Niemiec w drodze elekcji w roku 936. Prowadził politykę ekspansywną wobec Słowian tworząc na ich terenach liczne marchie, osiągając brzegi Odry. Uzależnił od Niemiec Włochy, Czechy i Danię. Podbitą ludność chrystianizował. 12 sierpnia 955 pokonał Madziarów w bitwie na Lechowym Polu koło Augsburga, powstrzymując ich najazdy na środkową Europę. Od 963 roku Otton otrzymywał trybut od Mieszka I, księcia Polan (według przekazu kronikarza Thietmara) z części jego ziem - ta informacja bywa jednak kwestionowana przez znaczną część badaczy.

2 lutego 962 papież Jan XII koronował Ottona w Rzymie na cesarza rzymskiego; chcąc jednak ułatwić sobie uznanie ze strony Bizancjum uzywał tego tytułu bez przymiotnika ,,rzymski". Jeszcze za swego życia w 967 Otto I uczynił cesarzem swego syna Ottona II. W roku 972 zaproponował Cesarstwu Bizantyjskiemu zwrot podbitych ziem na terenie Włoch w zamian za wzajemne uznanie tytułów cesarskich. Układ ten został przypieczętowany małżeństwem Ottona II z księżniczką Teofano, krewną cesarza bizantyjskiego Jana I Tzimiskesa.

Otton I zmarł w wieku 61 lat i został pochowany w katedrze w Magdeburgu.

[edytuj] Małżeństwa i potomstwo

Otton I był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Edyta Angielska, córka króla Edwarda Starszego. Po raz drugi ożenił się w październiku 951 roku z Adelajdą, córką króla Burgundii - Rudolfa II.

Z pierwszego małżeństwa pochodzili:

Z drugiego małżeństwa pochodzili:

Z nieformalnego związku pochodził:

[edytuj] Bibliografia


Poprzednik
Henryk I Ptasznik
Książę Saksonii
936-961
Następca
Hermann Billung
Poprzednik
Henryk I Ptasznik
Król Niemiec
936-973
Następca
Otton II
Poprzednik
Berengar I
Cesarz rzymski
962-973
Następca
Otton II






Harry Potter i Insygnia Śmierci
Harry Potter i Insygnia Śmierci (ang. Harry Potter and the Deathly Hallows) − siódmy i ostatni tom przygód Harry’ego Pottera autorstwa J. K. Rowling.
23 lipca 2007 polski tłumacz serii, Andrzej Polkowski podał, że polskojęzyczna wersja książki ukaże się o północy z 25 na 26 stycznia 2008.
Harry Potter i śmiertelne relikwie
"Harry Potter i śmiertelne relikwie" - taki tytuł nosić będzie najprawdopodobniej polskie wydanie najnowszej książki J.K. Rowling o Harrym Potterze. Tłumaczem siódmego tomu, tak jak w przypadku poprzednich, będzie Andrzej Polkowski.
Nowy Harry Potter po polsku jest już w internecie
Do dnia premiery angielskojęzycznej wersji nowej książki o Harrym Potterze, polscy fani przygód czarodzieja zdołali przetłumaczyć co najmniej 6 rozdziałów - dowiedziały się Wiadomości24.pl. Niecierpliwi tłumacze mieli ułatwione zadanie - piraci oryginał opublikowali w internecie. Oficjalna premiera polskiej wersji językowej dopiero za kilka miesięcy...
Pilnie strzeżona powieść J.K. Rowling do ściągnięcia w internecie
Nie pomogło 10 milionów funtów przeznaczone na utrzymanie w sekrecie losów Harry'ego Pottera. Książka jest już w sieci, mimo iż jej premiera zapowiadana jest na sobotę 21 lipca – dowiedziała się gazeta internetowa Wiadomości24.pl. Przygody młodego czarodzieja znajdują się w całości w internecie.
Okładka - Harry Potter część 7
W internecie można znaleźć nieoficjalną informację o projekcie okładki do 7 tomu Harrego Pottera. Zobacz...

brak hosta 906 906 brak hosta no host