Olimpia (miasto)
Z Wikipedii
| Olimpia | |
| Państwo | |
| Region | Grecja Zachodnia |
| Położenie | 37° 38' 17 '' N 21° 37' 48 '' E |
| Wysokość | 63 m n.p.m. |
| Ludność (2001) • liczba ludności |
11 069 |
| Nr kierunkowy | 26240 |
| Kod pocztowy | 270 65 |
| Tablice rejestracyjne | ΗΑ |
|
Położenie na mapie Grecji
|
|
| Stanowisko archeologiczne w Olimpiia Lista światowego dziedzictwa UNESCO |
|
| Kraj | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | i, ii, iii, iv, vi |
| Charakterystyka | #517 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę: | 1989 na 13. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Olimpia (gr. Ολυμπία Olympía, współcześnie: Olimbía) – miasto w Grecji, na Peloponezie, w regionie Grecja Zachodnia, w Elidzie. Mieszka tu około 11 tys. osób. W starożytności było to najsławniejsze miejsce kultu Zeusa. Pierwsze odnotowane igrzyska odbyły się w 776 p.n.e. U stóp wzgórza Kronosa nad Alfejosem i Kladeosem znajdowało się sanktuarium poświęcone Zeusowi, wokół którego co 4 lata odbywały się panhelleńskie igrzyska, zwane od tego miejsca olimpijskimi. Powstanie tego sanktuarium ocenia się na rok ok. 1000 p.n.e.
Sanktuarium Zeusa znajdowało się w prostokątnym 4 hektarowym świętym gaju zwanym Altis. Sanktuarium stopniowo rozbudowywano. Najważniejszą budowlą była ukończona w ok. 456 p.n.e. świątynia Zeusa. Wewnątrz świątyni znajdował się jeden z tzw. siedmiu cudów świata – posąg Zeusa dłuta Fidiasza. Oprócz tego znajdował się tam szereg różnych budowli: pracownia Fidiasza, Leonidajon (hotel dla honorowych gości), świątynia Hery, tzw. Filipejon, czyli świątynia Filipa II Macedońskiego. Wokół sanktuarium powstawały obiekty sportowe:
- stadion na 20 tys. widzów
- hipodrom
- gimnazjon z palestrą
- łaźnie
- buleuterion, prytanejon,
a także liczne skarbce, z których najbardziej znany jest skarbiec Megaryjczyków, datowany na VI w.p.n.e. Jest to skromna budowla w stylu doryckim, reprezentująca typ świątyni między antami.
Olimpia, jako miejsce pogańskie, została z rozkazu Teodozjusza I Wielkiego, zamknięta w roku 390, a organizowania igrzysk zakazano w roku 393. W XIX i XX wieku, od roku 1829, w Olimpii prowadzono systematyczne prace archeologiczne.
Płomień olimpijski, który płonie podczas nowożytnych igrzysk olimpijskich uzyskuje się zapalając go za pomocą promieni słonecznych skupionych przez paraboliczne zwierciadło na stadionie w Olimpii. Stamtąd jest on przenoszony przez olimpijską sztafetę do miejsca rozgrywania igrzysk w danym roku.
Stanowisko archeologiczne w Olimpii zostało wpisane na Listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Świątynia Apollina Epikuriosa w Bassaj • Akropol ateński • Stanowisko archeologiczne w Delfach • Średniowieczne miasto Rodos • Meteory • Góra Athos • Wczesnochrześcijańskie i bizantyńskie zabytki w Salonikach • Sanktuarium Asklepiosa w Epidauros • Stanowisko archeologiczne w Mistrze • Stanowisko archeologiczne w Olimpii • Klasztory Dafni, Osios Loukas i Nea Moni na Chios • Wyspa Delos • Pythagorion i Herajon na wyspie Samos • Stanowisko archeologiczne w Werginie • Stanowiska archeologiczne w Mykenach i Tirynsie • Zabytkowe centrum (chora) z klasztorem św. Jana Teologa oraz Grotą Apokalipsy na wyspie Patmos • Stare miasto w Korfu
|
|
brak hosta 906 wymiana linkow sprawdz strone no host