Z Wikipedii

Nikołaj Wawiłow

Nikołaj Wawiłow (ur. 13 listopada 1887 w Moskwie, zm. 26 stycznia 1943 w Saratowie) - rosyjski biolog, genetyk. Brat fizyka Siergieja Wawiłowa.

W 1923 wybrany na członka Akademii Nauk ZSRR, od 1928 akademik tejże. W latach 1933 - 1940 kierował Instytutem Genetyki ZSRR. Jego sprzeciw przeciwko teoriom antydarwinowskim i antygenetycznym Łysenki i przeciwko łysenkizmowi doprowadził do tego, że 6 VIII 1940 został aresztowany i 6 VII 1941 skazany na śmierć, pod zarzutem udziału w szpiegowskiej organizacji i zwalczania łysenkizmu ^[1] następnie wyrok zamieniono na 20 lat łagru, z tym że skierowano go nie do łagru, a do więzienia w Saratowie ^[2]. W wyniku wyczerpania warunkami śledztwa i uwięzienia, a zwłaszcza kilkudniowym trzymaniem na dworze późną jesienią w więzieniu w Saratowie oraz późniejszym umieszczeniem w celi, gdzie wszyscy więźniowie musieli stać z powodu braku miejsca ^[3] zmarł wkrótce z wyniszczenia organizmu.

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Г.В. ШАНДУРЕНКО, Николай Иванович Вавилов. "Биология", nr 3/2000
2. ↑ Г.В. ШАНДУРЕНКО, Николай Иванович Вавилов. "Биология", nr 3/2000
3. ↑ Суд палача. Николай Вавилов в застенках НКВД: Биографический очерк. Документы / Составители Я. Г. Рокитянский, Ю. Н. Вавилов и В. А. Гончаров. - М.: Academia, 1999