Z Wikipedii

Namiar, peleng – w nawigacji jest to pojęcie oznaczające wartość kąta pomiędzy punktem odniesienia, obserwatorem i obserwowanym obiektem. Punktem odniesienia jest najczęściej kierunek północny lub diametralna (oś) jednostki, którą porusza się obserwator. Namiaru dokonuje się w celu określenia pozycji oraz kursu jednostki.

Wyróżnia się:

• namiar rzeczywisty – gdzie punktem odniesienia jest północny biegun geograficzny
• namiar magnetyczny – gdzie punktem odniesienia jest północny biegun magnetyczny
• namiar kompasowy – gdzie punktem odniesienia jest kierunek północny pokazywany przez kompas lub busolę (a może on odbiegać od namiaru magnetycznego z powodu deklinacji magnetycznej)
• namiar burtowy (Kąt kursowy) – gdzie punktem odniesienia jest dziobowa część diametralnej
• namiar radiowy–, kąt między kierunkiem na północny biegun geograficzny, a ortodromą łączącą pozycje z nadajnikiem radiolatarni

Namiary, w których punktem odniesienia jest kierunek północny, podaje się w zakresie 0-360° licząc w prawo od punktu odniesienia. Namiar burtowy podaje się w dwóch zakresach 0-180° – prawym, zwanym też dodatnim, oraz lewym, zwanym też ujemnym, gdzie 0° wypada również na linii odniesienia.

Zobacz też: podstawowe zagadnienia z zakresu nawigacji oraz żeglarstwa.