Z Wikipedii

Nabatejczycy (ar. الأنباﻂ al-Anbat) – starożytny lud pochodzenia semickiego (identyfikowany przez starożytnych z Arabami) Według Biblii protoplastą narodu był Izmael - syn Abrahama i niewolnicy Agary, który, gdy urodził się Izaak, został wraz z matką wypędzony na pustynię. Uratowany, przez anioła Bożego (J.Flawiusz DDIXII219) dorósł do lat męskich i ożenił się z Egipcjanką. Miał z nią dwunastu synów którzy objeli całą krainę rozciągającą się od Eufratu aż do Morza Czerwonego i nazwali ją nabateńską. Poszczególne plemiona wzięły swe nazwy od imion poszczególnych synów Ismaela. Cały zaś lud nazwał się Arabami na znak swego męstwa i przynależności do rodu Abrahama. Naród ten od VI w. p.n.e. zamieszkiwał południową część dzisiejszej Jordanii. W 312 p.n.e. zamieszkana przez Nabatejczyków Petra skutecznie oparła się atakom wojsk Antygona I Jednookiego, jednego z diadochów, spadkobierców imperium Aleksandra Wielkiego. Zdarzenie to umocniło znaczenie Nabatejczyków a Petra została ich stolicą od III wieku p.n.e. Korzystając ze słabości hellenistycznych państw Seleucydów i Ptolemeuszy, z którymi graniczyli, opanowali dużą część Palestyny, Syrii oraz Półwysep Synaj. Dzięki zdobytemu bogactwu Nabatejczycy mogli bić własne monety i dali początek pismu arabskiemu^[1]. Od roku 63 p.n.e. Nabatejczycy byli zmuszeni do płacenia trybutu Rzymowi (formalnie jako sojusznicy). W 106 r. n.e. cesarz Trajan włączył państwo Nabatejczyków do cesarstwa jako prowincję Arabia.

W pierwszych wiekach naszej ery Nabatejczycy przyjęli chrześcijaństwo. W VII w. zostali podbici przez Arabów i ulegli w większości arabizacji i islamizacji.

Nabatejczycy zajmowali się rolnictwem i pasterstwem, ale głównym źródłem ich bogactwa był handel, w którym Nabatejczycy wiedli prym dzięki kontrolowaniu przez nich dróg handlowych z Mezopotamii do Egiptu.

[edytuj] Miasta nabatejskie

• Petra
• Al-Hidżr

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Nabatejczycy

[edytuj] Bibliografia

1. Praca zbiorowa: Wielka Historia Świata. T. 4. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2005, ss. 13-14. ISBN 83-7425-025-9. 

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 38, ISBN 83-85719-85-7.