Z Wikipedii

Romantyzm w muzyce zaczął się rodzić już za życia Beethovena, w okresie po rewolucji francuskiej, kiedy to w całej Europie zaczęły zachodzić zmiany o przełomowym znaczeniu. Najwyższym celem romantyków było połączenie religii, nauki i życia w jedną wyższą, wspólną jakość, jaką była sztuka. Najkrócej można powiedzieć, że romantyzm zrodziła potrzeba i pragnienie wolności. Ta idea pozostała żywa we wszystkich następnych pokoleniach twórców, aż do dnia dzisiejszego.

[edytuj] Naczelne hasła romantyzmu

"Sztuka dla sztuki" co znaczyło, że muzyka przestała być pisana i komponowana na życzenie, ale wtedy kiedy muzyk miał natchnienie i chciał przekazać własną wypowiedź, wyraz jego idei. Miał powrócić do natury, do dawnych wierzeń ludowych i korzeni kultury jego narodu.

"Sztuka totalna" co znaczyło, że muzyka przemawiała do odbiorcy różnymi środkami wyrazu jednocześnie (np. barwą, słowem, dźwiękiem), by w jak najbogatszy i najszerszy sposób wyrazić uczucia człowieka.

[edytuj] Szkoły narodowe

Zobacz więcej w osobnym artykule: Szkoły narodowe w muzyce.

• niemiecka (Carl Maria von Weber i Richard Wagner)
• czeska (Bedřich Smetana i Antonín Dvořák)
• polska (Stanisław Moniuszko, Fryderyk Chopin i Zygmunt Noskowski)
• rosyjska (Potężna gromadka, a w jej ramach przede wszystkim: Modest Musorgski, Aleksander Borodin i Nikołaj Rimski-Korsakow)
• hiszpańska (Isaac Albéniz, Enrique Granados)
• francuska (César Franck)
• w Skandynawii: norweska (Edvard Hagerup Grieg) i fińska (Jean Sibelius)

[edytuj] Inne daty rozpoczęcia romantyzmu

• 1801 - data stworzenia przez L. van Beethovena Sonaty fortepianowej nr 14 cis-moll op. 27 nr 2
• 1821 - wystawienie opery Wolny Strzelec Karola Marii Webera
• 1830 - wykonanie symfonii "fantastycznej" H.Berlioza

[edytuj] Cechy romantyzmu w muzyce

• Przewaga treści nad formą
• Programowość w muzyce (utwór ma treść pozamuzyczną)
• Uczuciowość
• Subiektywizm, indywidualizm twórców
• Synteza wszystkich sztuk. Silne związki z literaturą, oraz z malarstwem. Powstają liczne pieśni solowe z towarzyszeniem fortepianu, opery i utwory programowe (Obrazki z wystawy Musorgskiego, Karnawał zwierząt Saint-Saensa).
• Elementy narodowe i ludowe
• Tematyka fantastyczna i baśniowa
• Rozwój wirtuozostwa
• Rozwój instrumentacji
• Rozszerzenie harmoniki
• Rozwój muzykowania domowego
• Powstawanie szkół narodowych: jest to grupa ludzi opierająca się o muzykę narodową.
• emocjonalizm (wyrażanie uczuć), indywidualizm, uczuciowość i subiektywizm
• ludowość (związek muzyki z folklorem swojego narodu, sięganie do motywów muzyki ludowej)
• Rozluźnienie dotychczasowych form muzycznych

[edytuj] Główni przedstawiciele romantyzmu w muzyce

Zobacz więcej w osobnym artykule: Kompozytorzy romantyzmu.

• Franz Schubert
• Robert Schumann
• Felix Mendelssohn-Bartholdy
• Niccolo Paganini
• Edward Grieg
• Fryderyk Chopin
• Stanisław Moniuszko
• Henryk Wieniawski
• Carl Maria von Weber
• Johannes Brahms
• Hector Berlioz
• Antonín Dvořák
• Bedřich Smetana
• Ferenc Liszt
• Gustav Mahler
• Anton Bruckner
• Hans von Bülow
• Richard Wagner
• Richard Strauss
• Camille Saint-Saëns
• Piotr Czajkowski
• Modest Musorgski
• Giovanni Bottesini

[edytuj] Literatura

• A. Einstein Muzyka w epoce romantyzmu, Kraków, PWM 1983
• S. Jarociński Ideologie romantyczne, Kraków, PWM 1979
• D. Gwizdalanka Romantyzm, w: Historia muzyki 2, Kraków, PWM 2006, s. 199-319