Z Wikipedii

Międzynarodowa Unia Matematyczna, ang. International Mathematical Union (IMU), elitarna korporacja stowarzyszeń matematycznych, założona w 1950 r. w Nowym Jorku; rozwija działalność głównie w celu współpracy przy organizowaniu kongresów międzynarodowych i przyznawaniu międzynarodowych wyróżnień (medal Fieldsa), a także organizowaniu ważniejszych sympozjów specjalistycznych, sprowadzaniu wybitnych wykładowców do różnych krajów; władze Międzynarodowej Unii Matematycznej stanowi Komitet Wykonawczy wybierany co 4 lata przez Zgromadzenie Ogólne; do Międzynarodowej Unii Matematycznej należy ponad 60 krajowych stowarzyszeń, każde z określoną liczbą głosów (np. Polska ma obecnie 3 głosy, USA i Rosja po 5 głosów); jedną z najważniejszych agend Międzynarodowej Unii Matematycznej jest Międzynarodowa Komisja Nauczania Matematyki.

Kongresy odbywają się od ponad 100 lat (pierwszy oficjalny, wyłącznie matematyczny, w roku 1897 w Zurychu; w roku 1893 w Chicago zorganizowano Kongres Matematyczno-Astronomiczny).

W pierwszym kongresie wzięło udział 208 uczonych (w chicagowskim ledwo 45). Do roku 1936 kongresy organizowano bardzo regularnie niemal dokładnie co cztery lata ("wypadł" z powodu I wojny światowej kongres zaplanowany na rok 1916). Liczba uczestników przekroczyła w tym okresie 800, wzrosła zatem blisko czterokrotnie, co oddaje dość dobrze wzrost autorytetu międzynarodowego zarówno samej Unii, jak i Kongresów.

Na wniosek Amerykanów odwołano kongres z roku 1940 i przyjęto zasadę, że następny odbędzie się dopiero wówczas, gdy wszystkie organizacje członkowskie Unii będą mogły swobodnie wziąć w nim udział. Taka sytuacja wystąpiła dopiero w 10 lat później i kolejny kongres zorganizowano w roku 1950. Uczestników było już około 1700. Nie wzięli w nim udziału matematycy z tzw. krajów socjalistycznych: kontakty międzynarodowe były w ZSRR i krajach satelickich bardzo źle widziane, a przecież było to apogeum stalinizmu. Już w roku 1954, kiedy kongres obradował w Amsterdamie, sytuacja wróciła do normalności.