Z Wikipedii

Marek Rostworowski (ur. 22 lutego 1921 w Krakowie, zm. 24 czerwca 1996 w Krakowie) – polski historyk sztuki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, wieloletni kustosz Muzeum Czartoryskich w Krakowie, w 1991 minister kultury i sztuki.

[edytuj] Życiorys

W 1938 zdał maturę w III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. W okresie II wojny światowej uczęszczał do Kunstgewerbeschule w tym mieście, następnie był studentem Akademii Sztuk Pięknych. W 1952 ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1948 rozpoczął pracę jako fotograf i asystent w Muzeum Czartoryskich, które w 1950 zostało włączone do Muzeum Narodowego w Krakowie jako Oddział Zbiory Czartoryskich.

W 1963 został kustoszem tego oddziału, a następnie w 1965 jego kuratorem. Organizował wystawy, zajmował się publicystyką i krytyką artystyczną. Był autorem wielu scenariuszy wystaw, takich jak m.in. "Malarstwo włoskie od XIII do XVI wieku w zbiorach polskich" (1961), "Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej XIX i XX wieku" (1975), "Polaków portret własny" (1979, Nagroda Miasta Krakowa, Indywidualna Nagroda Państwowa II stopnia), "Myśl artysty" (1983), "Niebo nowe, ziemia nowa?" (1985, Nagroda Kulturalna Solidarności), "Żydzi-Polscy" (1989, – Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki, Nagroda Jana Karskiego i Poli Nirenskiej) oraz poświęcona pamięci Tadeusza Kantora wystawa "Tańczyli na moście wiek cały" (1995).

Był autorem scenariuszy stałych wystaw w Muzeum 600-lecia na Jasnej Górze w Częstochowie (1982), w Oddziale Zbiory Czartoryskich (1984) oraz w Domu Rodzinnym Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach (1984).

W latach 1980-1990 działał w "Solidarności". Jako członek-założyciel i delegat Regionu Małopolska uczestniczył w 1981 na I KZD w Gdańsku, a następnie w grudniu 1981 na Kongresie Kultury Polskiej, przerwanym w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. W 1990 został radnym Krakowa I kadencji. W 1991 pełnił funkcję ministra kultury i sztuki w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Na początku lat 90. był także członkiem Prezydenckiej Rady do Spraw Stosunków Polsko-Żydowskich, Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego, Fundacji Książąt Czartoryskich przy Muzeum Narodowym w Krakowie, a od 1994 przewodniczącym rady programowej Fundacji im. Tadeusza Kantora.

[edytuj] Życie prywatne

Był synem Karola Huberta, poety i dramaturga. Brat Emanuela, wieloletniego redaktora naczelnego Polskiego Słownika Biograficznego.

[edytuj] Wybrane publikacje

• Muzeum Narodowe w Krakowie. Zbiory Czartoryskich. Historia i wybór zabytków (współautor), 1978
• Rembrandta przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, 1980
• Wędrowny sztukmistrz. Dedykowane Norwidowi eseje o malarstwie polskim, 1990
• Gry o Damę, 1994
• Polaków portret własny (red.), 1986
• Żydzi w Polsce, 1993
• Muzeum Czartoryskich: historia i zbiory (współautor), 1998 (wydana pośmiertnie)

[edytuj] Źródła

• Nota biograficzna na stronie Radia Kraków

p • d • e

Rząd Jana Krzysztofa Bieleckiego

W dniu zaprzysiężenia	Jan Krzysztof Bielecki • Leszek Balcerowicz • Stefan Amsterdamski p.o. • Michał Boni • Wiesław Chrzanowki • Jerzy Eysymontt • Adam Glapiński • Robert Głębocki • Piotr Kołodziejczyk • Dariusz Ledworowski • Janusz Lewandowski • Henryk Majewski • Maciej Nowicki • Marek Rostworowski • Władysław Sidorowicz • Czesław Skowronek p.o. • Krzysztof Skubiszewski • Jerzy Slezak • Adam Tański • Ewaryst Waligórski • Andrzej Zawiślak • Krzysztof Żabiński
Późniejsi członkowie rządu	Henryka Bochniarz • Witold Karczewski • Andrzej Marcinkowski p.o.

 

p • d • e

Ministrowie Kultury i Dziedzictwa Narodowego III Rzeczypospolitej

Izabella Cywińska | Marek Rostworowski | Andrzej Siciński | Piotr Łukasiewicz (p.o.) | Jerzy Góral | Kazimierz Dejmek | Zdzisław Podkański | Joanna Nazarowa-Wnuk | Andrzej Zakrzewski | Kazimierz Michał Ujazdowski | Andrzej Zieliński | Andrzej Celiński | Waldemar Dąbrowski | Kazimierz Michał Ujazdowski | Jarosław Kaczyński (p.o.) | Kazimierz Michał Ujazdowski | Bogdan Zdrojewski