Z Wikipedii

Mapa zasadnicza - nazywana również Podstawową Mapą Kraju to podstawowe opracowanie geodezyjno-kartograficzne wykonywane w danym kraju. Powinno obejmować swoim zasięgiem obszar całego państwa. Służy celom ewidencyjnym, gospodarczym, planistycznym i strategicznym. Jest podstawą do wykonywania robót budowlanych.

Mapa zasadnicza to mapa wielkoskalowa wykonywana w skalach 1:500 - 1:1000 dla obszarów wysokozurbanizowanych (duże zagęszczenie obiektów stanowiących treść mapy np. gęsta zabudowa lub duża ilość urządzeń podziemnych), 1:1000 - 1:2000 dla obszarów średniozurbanizowanych i 1:5000 dla zwartych obszarów rolnych i leśnych. W przypadkach bardzo dużego zagęszczenia obiektów naziemnych i podziemnych wykonuje się mapy w skali 1:250 (np rejon Metra warszawskiego). Skala powinna być tak dobrana, żeby mapa była przejrzysta i czytelna.

Treść mapy zasadniczej obejmuje dane o:

• ewidencji gruntów i budynków (katastrze),
• zagospodarowaniu terenu (ulice, drzewa, obiekty użyteczności publicznej),
• podziemnym, naziemnym i nadziemnym uzbrojeniu terenu (Geodezyjna Ewidencja Sieci Uzbrojenia Terenu),
• ukształtowaniu terenu (wysokości szczegółów sytuacyjnych, formy ukształtowania terenu).

W Polsce zasady obowiązujące przy tworzeniu mapy zasadniczej zawarte są w instrukcji technicznej K-1.

Dąży się do tego, aby mapa zasadnicza prowadzona była w technice komputerowej w formie mapy numerycznej.