Z Wikipedii

Charakterystyka minerału
Malachit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu2CO 3 (OH)2 + domieszki tlenków Ca, Zn, Si
Twardość w skali Mohsa	3,5 - 4,5
Łupliwość	doskonała w jednym kierunku
Pokrój kryształu	słupkowy lub igiełkowy
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Gęstość minerału	4,05 g/cm3 g/cm3
Własności optyczne
Barwa	zielona do ciemnozielonej
Rysa	jasnozielona
Połysk	diamentowy w kryształach; szklisty, matowy
Szczególne własności	liczne inkluzje

wisiorek z malachitu

malachit - kaboszon

wnętrze kościoła z malachitowymi kolumnami

Malachit – minerał z gromady węglanów. Należy do minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.

Nazwa pochodzi od greckiego malache (malwa ) i malakos = miękki - aluzja do zielonej barwy minerału i jego niewielkiej twardości.

Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym lub włosowym; często występują zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, zienistych, nerkowatych, groniastych tworzy naskorupienia i naloty, impregnacje i pseudomorfozy po azurycie, kuprycie, kalcycie, cerusycie. Malachit występuje zwykle w postaci ciemnobrunatnych (czarnych) nacieków lub skupień nerkowatych. Jest kruchy, przeświecający. Często wykazuje budowę pasiastą, wstęgową lub słojową. Tworzy zbite mieszaniny mineralne z azurytem – azurmalachit; chryzokolą, turkusem, pseudomalachitem – ejlatyt. Barwi płomień na zielono.

[edytuj] Występowanie

Malachit występuje jako minerał wtórny, w strefach utleniania złóż kruszców miedzi, razem z azurytem i kuprytem,

Miejsca występowania:

• Rosja (Ural) – ze złoża gumiszewskiego wydobywa się malachitowe bryły o masie dochodzącej do 60 t.; ze złoża miednorudnianskiego do 1,5 t.,
• USA – w kopani Bisbee w Arizonie pozyskiwano bloki do 4,5 t.,
• Zambia, Namibia, Demokratycznej Republiki Konga, Australii, Kazachstan, Wielka Brytania.

W Polsce w niewielkich ilościach w woj. świętokrzyskim (Miedzianka, Miedziana Góra) oraz na Dolnym Śląsku.

[edytuj] Zastosowanie

• stosowany jest w jubilerstwie - wysoko ceniony kamień ozdobny, stosowany zwykle w postaci kaboszonów do wyrobu artystycznej biżuterii i ozdób. O atrakcyjności kamieni stanowi bogata, wzorzysta budowa wewnętrzna, dobrze widoczna po wypolerowaniu.
  • malachitu od starożytności używano do wyrobu kamei i gemm.
  • w średniowieczu do ozdoby insygnii monarszych, relikwiarzy i ksiąg.
  • malachit szczególnie popularny był w klasycyzmie.
• w architekturze stosowany jako okładzina ścian, kolumn - najwspanialszym zastosowaniem malachitu w architekturze są: świątynia Diany w Efezie oraz sala malachitowa w Ermitażu.
• w malarstwie malachitu używa się jako pigmentu, tzw. zieleń malachitowa.
• malachit stosuje się również w sztuce zdobniczej i rzeźbiarstwie artystycznym, czego przykładem są wazy, lichtarze, zastawy stołowe i inne.
• źródło otrzymywania miedzi (ok. 57 %Cu).

[edytuj] Linki zewnętrzne

Historia eksploatacji kruszców miedzi i żelaza w Miedzianej Górze k. Kielc

[edytuj] Zobacz też:

kamień ozdobny, kamienie szlachetne, azuryt, miedź.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Malachit