Leon Schiller - Nauka

Leon Schiller

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Leon Schiller

Popiersie Leona Schillera; pomnik w sąsiedztwie Teatru Polskiego w Warszawie
Prawdziwe nazwisko Leon Schiller de Schildenfeld
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1887
Data i miejsce śmierci 25 marca 1954
Polska Polska (Warszawa)
Dziedzina sztuki teatr
Profil na e-teatr.pl
Pomnik Leona Schillera w Łodzi
Grób Leona Schillera na Powązkach; Warszawa, 23 lipca 2008

Leon Schiller, właściwie Leon Schiller de Schildenfeld (ur. 14 marca 1887, zm. 25 marca 1954 w Warszawie) – polski reżyser, krytyk i teoretyk teatralny, autor scenariuszy teatralnych i radiowych, kompozytor i pieśniarz polski pochodzenia austriackiego, poseł na Sejm Ustawodawczy z ramienia PPR, potem PZPR.

[edytuj] Życiorys

Pochodził z nobilitowanej przez cesarzową Marię Teresę katolickiej rodziny austriackiej, osiadłej w XIX wieku w Polsce.

Zasłynął interpretacjami dramatów Mickiewicza - legendarne Dziady w Teatrze Polskim w Warszawie 1934; wystawiane później we Lwowie (1932), Wilnie (1933) i Sofii (1937).

Studiował filozofię i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na Sorbonie w Paryżu. Współpracował z teatrami w Warszawie (Teatr Polski, Reduta, Teatr im. W. Bogusławskiego, Teatr Ateneum), Łodzi i Lwowie.

Debiutował jako piosenkarz w kabarecie Zielony Balonik w 1906 roku, a jako reżyser w 1917 w Teatrze Polskim w Warszawie. W latach 1930-1932 był kierownikiem artystycznym i reżyserem dramatu w Teatrze Wielkim, Rozmaitości i Małym we Lwowie. We Lwowie rozwinął swoją koncepcję teatru monumentalnego, która zaowocowała m.in. realizacjami utworów wielkich romantyków (Kordian - 1930, Dziady - 1932, Sen srebrny Salomei - 1932). W tym czasie wystawił na trzech scenach (w Teatrze Wielkim, w Teatrze Małym w sali Domu Katolickiego na Gródeckiej oraz w Teatrze Rozmaitości przy ul. Rutowskiego) 29 premier w dziale dramatu oraz kilkanaście wodewilów i operetek. Związki Schillera ze Lwowem trwały sporadycznie do 1939 - reżyserował kilka spektakli w czasie dyrektorowania Wilama Horzycy.

Od 1933 kierownik wydziału reżyserskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (PIST).

Więziony na Pawiaku i w Auschwitz-Birkenau w związku z represjami po zastrzeleniu w marcu 1941 r. Igo Syma. Wykupiony z Auschwitz w maju tego roku przez siostrę, Annę Jackowską, za 12 tysięcy złotych za sprzedane klejnoty.

Po II wojnie światowej, w latach 1946-1949, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi (PWST). Redaktor naczelny pisma Teatr (1947-1949), twórca pisma Pamiętnik Teatralny (1952).

[edytuj] Twórczość

Autor:

  • artykułów esejów zebranych w tomach:
    • Teatr ogromny (1961)
    • U progu nowego teatru (1978)
  • scenariuszy widowisk:
    • Pastorałka (1931)
    • Kram z piosenkami (1977)

Główne kierunki twórczości:

  • Zeitttheater (przedstawienia o aktualnej problematyce społecznej):
    • Opera za trzy grosze” (1929)
    • Krzyczcie Chiny (1932)
    • Kapitan z Koepenick (1932)
  • widowiska muzyczne:
    • Dawne czasy w piosence, poezji i zwyczajach (1924)
    • Bandurka (1925)
    • Kulig (1929)

[edytuj] Linki zewnętrzne






Czy wiesz co Twoje dziecko robi w sieci?
Safer Internet PLUS. Pod patronatem Komisji Europejskiej realizowany jest od kilku lat projekt SAFER INTERNET - Bezpieczny Internet. W ramach tego projektu realizowana jest finansowana przez Komisję Europejską akcja Safer Internet Awarness - SafeBorders. Rozłożona została w czasie na 3 etapy: 1999-2002 - analiza problemu 2003-2004 - realizacja programu 2004-2008 - Safer Internet PLUS - konsultacje społeczne. Oficjalna...
Co robią polskie dzieci w Sieci?
Z internetu korzysta już ponad dwa razy więcej polskich dzieci i młodzieży niż dorosłych Polaków wynika z sondażu Centrum Badań Opinii Społecznej (CBOS). Co ciekawe, większość rodziców wierzy, że ich pociechy wykorzystują internet do przygotowywania się do lekcji i szukania informacji... Według komunikatu CBOS już 58 proc. polskich dzieci i młodzieży korzysta z internetu. Jest to ponad dwa razy więcej niż dorosłych Polaków (26 proc.) Prawie 60 proc. dzieci i...
Ochrona dzieci przed niepożądanymi treściami w sieci
Parlament Europejski zalecił ochronę dzieci przed niepożądanymi treściami witryn internetowych. W przyjętej rezolucji zaproponowano, aby strony internetowe przeznaczone dla dzieci nosiły specjalny znak Kid .W rezolucji eurodeputowani zażądali wprowadzenia technicznych rozwiązań, które uniemożliwiałyby dzieciom dostęp do stron zawierających pornografię, przemoc, treści ksenofobiczne i rasistowskie. Zdaniem Parlamentu nadszedł czas, by dostawcy usług internetowych zapewnili rodzicom proste w obsłudze oprogramowanie, automatycznie filtrujące niepożądane treści.
Duńscy rodzice przygotowują dzieci na niebezpieczne treści
Rozwój nowych mediów oznacza nowe potencjalne kanały rozpowszechniania i dostępu do pornografii. W Danii przeprowadzone zostały badania wśród rodziców na temat korzystania z Internetu przez ich dzieci. Przedstawiamy wyniki tych badań:
ISPS w Szwecji blokują pornografię dziecięcą
W kwietniu 2005 roku, wszyscy najważniejsi dostawcy usług internetowych (ISPs) w Szwecji zgodzili się na blokowanie stron, które zawierają pornografię dziecięcą....

no host 906 brak hosta no host 906