Z Wikipedii

Andrzej Wierciński (22 kwietnia 1930 - 8 grudnia 2003 w Warszawie) - polski antropolog, etnolog, religioznawca, kabalista.

Był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego i autorem setek prac drukowanych w prasie specjalistycznej na temat antropologii ogólnej i antropologii religii, w szczególności etnogenezy Słowian, starożytnego Egiptu i przedhiszpańskiego Meksyku, zmian mikroewolucyjnych w Polsce, teorii symbolizacji i teorii kultury. Od 1978 roku kierował Zakładem Antropologii Historycznej Instytutu Archeologii UW, od 1993 Katedrą Antropologii Ogólnej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach; wykładał także w Instytucie Religioznawstwa UJ w Krakowie i na wielu uniwersytetach zagranicznych jako visiting professor, m. in. w Kairze, Paryżu, Waszyngtonie i Los Angeles. Odznaczony m. in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski.

W ostatnich latach życia zajmował się gematrią. Od czasów szkolnych był bliskim przyjacielem Jerzego Prokopiuka, w młodości związany z kręgiem skupionym w Komorowie wokół antropozofa, uczonego i mistyka Roberta Waltera.

[edytuj] Dzieła

• Magia i religia. Szkice z antropologii religii, Nomos, Kraków 1997, ISBN 83-88508-46-6
• Przez wodę i ogień. Biblia i Kabała, Nomos, Kraków 1996, ISBN 83-85527-36-2