Andrzej Chwalba - Nauka

Andrzej Chwalba

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Andrzej Chwalba (pierwszy z prawej) podczas przyznawania Nagrody Historycznej Polityki w 2006 roku

Andrzej Chwalba - (ur. 1 grudnia 1949 w Częstochowie) - historyk i eseista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, badacz dziejów Krakowa.

Po ukończeniu studiów historycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1972 r.. podjął pracę nauczyciela historii w jednym z liceów częstochowskich. Pracę w Instytucie Historii UJ rozpoczął od badania historii Polski XIX w. w zakładzie kierowanym przez prof. Celinę Bobińską. Doktoryzował się w 1982 roku. Jego praca habilitacyjna, obroniona w 1990 r. nosiła tytuł: Socjaliści polscy wobec kultu religijnego (do roku 1914). Tytuł profesora otrzymał w 1995 roku. Aktualnie jest wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Historycznego.

W swojej karierze zawodowej pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Historii (1991-1992), Dziekana Wydziału Historycznego (1996-1999), a wreszcie prorektora UJ d.s. studenckich (1999-2002). Aktualnie kieruje Zakładem Historii Społeczno-Religijnej Europy XIX i XX w. w Instytucie Historii UJ. Pracuje także w Instytucie Historii Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu. Był promotorem 11 prac doktorskich.

Był jednym z inicjatorów i organizatorów I Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski, który odbył się w Krakowie w roku 2007.

W bogatym dorobku naukowym prof. A.Chwalby wyróżniają się prace poświęcone historii Polski w XIX w. (zwłaszcza podręcznik akademicki: Historia Polski 1795-1918), prace poświęcone Rosji i relacjom polsko-rosyjskim (Imperium korupcji, Polacy w służbie Moskali), jak również dziejom Krakowa. W serii Dziejów Krakowa A.Chwalba jest autorem dwóch ostatnich tomów, omawiających historię Krakowa w okresie okupacji niemieckiej i w okresie powojennym. Osobne miejsce w twórczości krakowskiego historyka zajmują prace z dziejów najnowszych Polski.

W 2006 roku książkę III Rzeczpospolita. Raport specjalny uhonorowano Nagrodą Historyczną przyznawaną przez redakcję „Polityki”.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2005).

[edytuj] Publikacje

  • 1992: Sacrum i rewolucja : socjaliści polscy wobec praktyk i symboli religijnych (1870-1918)
  • 1993: Józef Piłsudski - historyk wojskowości
  • 1994: Słownik Historii Polski 1939-1948 (redaktor i współautor)
  • 1995: Imperium korupcji w Rosji i w Królestwie Polskim w latach 1861-1917
  • 1997: Czasy "Solidarności" : francuscy związkowcy i NSZZ "Solidarność" 1980-1990
  • 1999: Polacy w służbie Moskali
  • 2000: Historia Polski 1795-1918
  • 2002: Kraków w latach 1939-1945
  • 2004: Kraków w latach 1945-1989
  • 2005: Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych (redaktor i współautor)
  • 2005: III Rzeczpospolita - raport specjalny
  • 2006: Nie ufam własnej pamięci : o tajemnicach Krakowa, carskiej i sowieckiej Rosji i nie tylko... : (rozmowy z Andrzejem Chwalbą)
  • 2006: Polska na przestrzeni wieków, (współautor)
  • 2008: Historia powszechna. Wiek XIX (w przygotowaniu)

[edytuj] Wywiady

  • Okupowany Kraków, rozm. Rita Pagacz-Moczarska, Alma Mater 64: 2004.
  • Opozycja w PRL, rozm. Leszek Cichobłaziński, Niedziela 2006/47.
  • Polska w przeddzień zaborów, rozm. Leszek Cichobłaziński, Niedziela 2006/50.
  • Spokojnie, jak najbliżej prawdy, rozm. Marek Karpiński, Nowe Książki 2005/1.







906 brak hosta no host no host wymiana linkow