Z Wikipedii

Alanina
Ogólne informacje
Nomenklatura systematyczna (IUPAC):
kwas (S)-2-aminopropanowy
Inne nazwy	kwas 2-aminopropionowy L-α-kwas aminopropionowy A Ala
Wzór sumaryczny	C3H7NO2
SMILES	C[C@H](N)C(O)=O
Masa molowa	89,0932 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	56-41-7
Właściwości Gęstość i stan skupienia 1,401 g/cm3 ; ciało stałe Temperatura topnienia 297°C (570,15 K) Kwasowość (pKa) pK(-COOH) = 2,33 pK (-NH3+) = 9,71 Punkt izoelektryczny 6,02
Niebezpieczeństwa
MSDS	Zewnętrzne dane MSDS
Numer RTECS	AY2990000
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Alanina (skróty: A, Ala, α-alanina) jest prostym α-aminokwasem, jednym z dwudziestu standardowych aminokwasów białkowych. Za jej pojawienie się w łańcuchu polipeptydowym odpowiada obecność kodonów GCU, GCC, GCA lub GCG w łańcuchu mRNA.

[edytuj] Struktura i właściwości

Łańcuch boczny alaniny stanowi grupa metylowa. Ponieważ przy atomie węgla α występują cztery różne podstawniki, alaninę zalicza się do grupy aminokwasów optycznie czynnych. W białkach występuje jako izomer szeregu L. Alanina jest aminokwasem niepolarnym alifatycznym.

Alanina stanowi średnio około 7.8% reszt aminokwasowych występujących w białkach^[1].

Alanina jest aminokwasem endogennym.

[edytuj] Biosynteza

Alanina jest syntetyzowana w organizmach z:

• pirogronianu i waliny przez aminotrasferazę walina:pirogronian (EC 2.6.1.66);
• pirogronianu i glutaminianu przez aminotrasferazą glutaminian:pirogronian (EC 2.6.1.2);
• z cysteiny przez desulfurazę cysteinową (EC 2.8.1.7).

Ostatni z wymienionych szlaków służy w organizmie jako donor siarki do syntezy klasterów żelazowo-siarkowych w białkach Fe-S, tiaminy, tionukleozydów w tRNA, biotyny i innych związków.

Przypisy

[edytuj] Literatura

1. Nelson D., Cox M., Lehninger Principles of Biochemistry, 4th ed., 2005, W. H. Freeman & Co.
2. Murray R.K. et al., Harper's Ilustrated Biochemistry, 26th ed., 2003, Lange Medical Books
3. Encyclopedia of Biological Chemistry, pod red. Lenarz W.J., Lane M.D., 2004, Elsevier
4. Berg J.M., Tymoczko J.L., Stryer L., Biochemistry, 5th ed., 2002, W.H. Freeman & Co.

[edytuj] Zobacz też

1. β-alanina
2. Aminokwasy