Z Wikipedii

Alamut (Perski: دژ الموت‎) – górska twierdza powstała IX wieku, a być może wcześniej, z inicjatywy jednego z władców kraju Daylam. Położona w górach Elburs na południe od Morza Kaspijskiego ok. 100 km od dzisiejszego Teheranu. W okresie od 1090 do 1256 roku Alamut był ośrodkiem politycznym nizaryckich isma'ilitów, zwanych także asasynami. W grudniu 1256 roku zamek został zniszczony w czasie inwazji mongolskiej pod wodzą Hulagu-chana.

[edytuj] Etymologia

Nazwa "Alamut" wywodzi się prawdopodobnie z języka Daylam (w oryginale: Aluh Amut) i oznacza "nauczanie orła" albo "orle gniazdo".

[edytuj] Legenda Alamut

Do czasów współczesnych Alamut przetrwał w powszechnej świadomości jako siedlisko wrogich sił. Szczególne zainteresowanie Alamutem i asasynami wzmogło się po atakach terrorystycznych na World Trade Center w 2001 r. W 1938 r. słoweński pisarz Vladimir Bartol wydał powieść o tytule Alamut; sama twierdza Alamut pojawia się też w Baudolino Umberta Eco. Odniesienie do twierdzy Alamut znaleźć też można w grach "Broken Sword: The Shadow Of The Templars" i "Assassin's Creed". O sekcie asasynów i ich centrum dowodzenia w Alamut pisał wielkorotnie wyśmienity polski pisarz Waldemar Łysiak, między innymi w książkach; "Milczące psy", "Salon 2 alfabet szulerów" cz. II.

[edytuj] Władcy Alamut

Lista nie jest kompletna.

• Hasan ibn Sabbah (1190-1124)
• Buzurgumid (1124–1138)
• Mohammed I (1138–1162)
• al-Hassan II (1162–1166)
• Mohammed II (1166–1210)
• al-Hassan III (1210–1221)
• Mohammed III (1221–1255)
• Rukh al-Din Khurshah (1255–1256)

[edytuj] linki zew

• Hulagu Chan zdobywa zamek 15 grudnia 1256 - strona z mongolskiego manuskryptu